فینرنون نتایج را در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی خفیف تا متوسط و دیابت را بهبود می بخشد
30 اوت 2021- فینرنون(Finerenone)، خطر بیماری و مرگ و میر قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی خفیف تا متوسط و دیابت نوع 2 کاهش می دهد. بیماری کلیوی دیابتی تقریباً در 40٪ بیماران مبتلا به دیابت ایجاد می شود و علت اصلی بیماری مزمن کلیوی در سراسر جهان است. برخی از بیماران تا مرحله نهایی بیماری کلیوی پیش می روند، اما بیشتر آنها قبل از نیاز به درمان جایگزینی کلیه بر اثر بیماری های قلبی و عروقی جان خود را از دست می دهند.
این یافته ها در کنگره ESC 2021 ارائه و در مجله New England Journal of Medicine منتشر شد.
کارآزماییFIDELIO-DKD ، قبلاً گزارش داده بود که فینرنون- آنتاگونیست غیر استروئیدی گیرنده ی مینرالوکورتیکوئید (MRA)- پیشرفت بیماری کلیه را کند کرده و پیامدهای قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی پیشرفته و دیابت نوع 2 بهبود می بخشد. در کارآزمایی مذکور درمان بیماران مبتلا به بیماری کلیوی خفیف تا متوسط و دیابت نوع 2 با فینرنون بررسی شد.
در مطالعه یFIGARO-DKD ، از افراد بالغ مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری کلیوی خفیف تا متوسط، که با بلوک کننده های سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS) بهینه تحت درمان بودند، ثبت نام شد. از آنجایی که فینرنون سطح پتاسیم سرم را به طور متوسط تقریبا 0.2 میلی مول در لیتر افزایش می دهد، پتاسیم سرم بیماران شرکت کننده باید در زمان مراجعه و غربالگری (اما نه به صورت تصادفی) به میزان 4.8 میلی مول بر لیتر یا کمتر باشد تا پس از درمان با فینرنون، سطح پتاسیم سرمی برای اکثر بیماران در محدوده مطلوب، یعنی حدود 5.0 میلی مول در لیتر یا کمتر حفظ شود. با این وجود، داروی مورد مطالعه را می توان تا سطح پتاسیم 5.5 میلی مول در لیتر ادامه داد. بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی علامتی با کاهش کسر خروجی، از مطالعه حذف شدند، زیرا درمان با MRA استروئیدی توصیه کلاس 1Aاست و قطع درمان در طول دوره کارآزمایی غیر اخلاقی خواهد بود.
در مجموع 7،437 بیمار از 48 کشور بطور تصادفی به تعداد مساوی در گروه درمان با فینرنون خوراکی (10 یا 20 میلی گرم) یا دارونما یک بار در روز قرار گرفتند. میانگین سنی آنها 64.1 سال و 69.4 درصد مرد بودند. نقطه پایانی اولیه یک ترکیب از حوادث قلبی عروقی در طول زمان، مرگ قلبی و عروقی، انفارکتوس میوکارد غیر کشنده، سکته مغزی غیر کشنده یا بستری در بیمارستان برای نارسایی قلبی بود.
در طول پیگیری متوسط 3.4 سال، نقطه پایانی اولیه به ترتیب در 458 (12.4 درصد) و 519 (14.2 درصد) بیمار در گروه فینرنون و دارونما رخ داد. خطر نسبی این نقطه پایانی با فیرنونون در مقابل دارونما به میزان 13٪ کاهش یافت[1].مزایای قلبی عروقی مشاهده شده تا حد زیادی ناشی از کاهش 29 درصدی بستری شدن در بیمارستان برای نارسایی قلبی بود.
نتیجه ی ثانویه کلیدی ترکیبی از نارسایی کلیه، کاهش مداوم میزان تخمین زده شده فیلتراسیون گلومرولی(eGFR) تا 40درصدیا بیشتر نسبت به شروع تحقیق، یا مرگ بر اثر مشکلات کلیوی بود.
نقطه پایانی ثانویه به ترتیب در 350(9.5 درصد)و 395 (10.8 درصد) بیمار در گروه فینرنون و دارونما رخ داد.[2]
در مورد سایر پیامدهای ثانویه، ترکیبی از نارسایی کلیه، کاهش مداومeGFR تا 57٪ یا بیشتر نسبت به شروع مطالعه، یا مرگ بر اثر مشکلات کلیوی در 108 (2.9 درصد) و 139 (3.8 درصد) بیمار به ترتیب در گروه های فینرنون و دارونما رخ داد[3].مرحله نهایی بیماری کلیوی به ترتیب در 32 (0.9 درصد) و 49 (1.3 درصد) بیمار در گروه فیرنونون و دارونمامشاهده شد[4].
از نظر ایمنی، فراوانی کلی عوارض جانبی بین گروه ها متفاوت نبود. پتاسیم خون(Hyperkalaemia) با فینرنون(10.8 درصد) در مقایسه با دارونما (5.3درصد) افزایش یافت، اما میزان قطع مصرف داروی مورد مطالعه کم بود (1.2درصد با فینرنون در مقابل 0.4 درصد با دارونما).
نویسنده ی مطالعه پروفسور برترام پیت از دانشگاه Michingan، گفت: فینرنون نتایج قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی خفیف تا متوسط و دیابت نوع 2 تحت درمان با بلوک کننده هایRAS بهینه و فشار خون و دیابت کنترل شده بهبود می بخشد. مزایای فینرنون در تمامی دسته های eGFR و نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR) یکسان بود. این نتایج به همراه نتایجFIDELIO-DKD ، از استفاده از فینرنون برای بهبود پیامدهای قلبی در طیفی از بیماریهای کلیوی و دیابت نوع 2 حمایت می کند.
منبع:
https://www.sciencedaily.com/releases/2021/08/210830100017.htm